+2 1st Year Odia Ababodha Parikhyana Questions and Answers (2026)

Get +2 1st Year Odia Ababodha Parikhyana question and answer notes, passage format, solved examples, and exam practice tips for AHSEC/CHSE Arts, Science, and Commerce.

ଉଚ୍ଚ ମାଧ୍ୟମିକ (+2) ପ୍ରଥମ ବର୍ଷ (1st Year) MIL (ଓଡ଼ିଆ) ପରୀକ୍ଷାରେ ଅବବୋଧ ପରୀକ୍ଷଣ (ବୋଧଜ୍ଞାନ ପରୀକ୍ଷଣ / Reading Comprehension) ବିଭାଗରୁ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚରାଯାଏ। ଏଥିରେ ଗୋଟିଏ ଗଦ୍ୟାଂଶ (Unseen Passage) ଦିଆଯାଇଥାଏ ଏବଂ ତାହାକୁ ଆଧାର କରି କିଛି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚରାଯାଏ।

ବୋଧଜ୍ଞାନ ପରୀକ୍ଷଣର ଉତ୍ତର ଲେଖିବାର କିଛି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟମ:

1. ଅନୁଚ୍ଛେଦକୁ ଧ୍ୟାନର ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ: ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକର ଉତ୍ତର ଲେଖିବା ପୂର୍ବରୁ ଅନୁଚ୍ଛେଦକୁ ୧-୨ ଥର ଭଲଭାବେ ପଢ଼ି ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ।

2. ନିଜ ଭାଷାରେ ଲେଖନ୍ତୁ: ଅନୁଚ୍ଛେଦରୁ ସିଧାସଳଖ ଧାଡ଼ି ନ ଉଠାଇ, ସେହି ଅର୍ଥକୁ ସରଳ ଓ ନିଜ ଭାଷାରେ ଲେଖିବା ଶ୍ରେୟସ୍କର।

3. ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଓ ନିର୍ଭୁଲ ଉତ୍ତର: ପ୍ରଶ୍ନରେ ଯାହା ପଚରାଯାଇଛି, କେବଳ ସେତିକି ବିଷୟରେ ସଠିକ୍ ଉତ୍ତର ଲେଖନ୍ତୁ।

Keyword:

+2 1st Year Odia, Ababodha Parikhyana, Bodhajñana Parikhyana, Questions and Answers

ଅବବୋଧ ପରୀକ୍ଷଣ

(କ) ଗଦଂଶ
(ଖ) ପଦଂଶ

୧. ଅବବୋଧ ପରୀକ୍ଷଣ

ବୋଧଜ୍ଞାନ ପରୀକ୍ଷଣ ସ୍ଵରୂପ ଓ ନିୟମ ।

ଅବବୋଧ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ‘ବୋଧଗମ୍ୟ’ । କୌଣସି ଲେଖାକୁ ବୁଝିପାରିବା ଓ ପ୍ରକାଶ କରିବାର କ୍ଷମତା ଅର୍ଜନ କରିବା  ଲେଖାଟିକୁ ପଢ଼ି ଯଦି ତାକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବୁଝି ନ ପାରିବା ତେବେ ଆମର ଅଧ୍ୟୟନ ନିରର୍ଥକ ହୋଇ ପଡ଼ିବ । ଏଠାରେ ପ୍ରସଙ୍ଗ କ୍ରମେ ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲେଖା ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥ ପ୍ରକାଶ କରି କେବଳ ତଥ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରେ ନାହିଁ, ସେଥ‌ିରେ ନାନା କଳାତ୍ମକ ଅଭିବ୍ୟଞ୍ଜନା, ଶ୍ଳେଷ, ବିଦ୍ରପ, ବକ୍ରୋକ୍ତି ବା ଇଙ୍ଗିତଧର୍ମିତା ଥାଇପାରେ । ଏହା ଏକ ସ୍ଵୟଂସଂପୂର୍ଣ ଏକକ ହେଲେ ହେଁ ଏଥରେ ଯେତିକି କଥା ସାଧାରଣ ଭାବରେ ପଢ଼ିଲେ ଧରାପଡ଼େ, ତା’ ଅପେକ୍ଷା ବହୁକଥା, ଇଙ୍ଗିତ ଓ ସୂଚନାରେ ଲୁଚି ରହିଥାଏ। ଏପରିସ୍ଥଳେ ଲେଖାଟିକୁ ସତର୍କତାର ସହ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାକୁ ପଡ଼େ । ତରତର ନ ହୋଇ ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କ ସାରସ୍ଵତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଗଭୀର ମନୋନିବେଶ ସହ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଏ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇଥାଏ । ଯେପରିକି ଏହା ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରକୃତଭାବ ଉନ୍ମୋଚିତ କରିପାରିବା । ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା କଠିନ ବୋଲି ଜଣାପଡୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବାରମ୍ବାର ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ଵାରା ଏହାକୁ ଆୟତ୍ତ କରାଯାଇପାରେ । ନିମ୍ନରେ କେତୋଟି ଅନୁଚ୍ଛେଦ ପ୍ରଦାନ କରି ପ୍ରଶ୍ନ ସାହାଯ୍ୟରେ ବିଷୟଟିକୁ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରି ଉତ୍ତର ଖୋଜିବାର ଚେଷ୍ଟା ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ କରିବା ଉଚିତ । ଏଥପାଇଁ ସେମାନେ ନିମ୍ନ ସୂଚନା ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦେବାର ଆବଶ୍ୟକ ।

ପ୍ରଶ୍ନୋତ୍ତର ନିୟମ :
୧.ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଅନୁଚ୍ଛେଦ । କାବ୍ୟଂଶ ମଧ୍ଯରେ ନିହିତ ପାଠକ ପାଠିକାଗଣ ତାକୁ ଖୋଜି ବାହାର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।

 9. ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ପ୍ରଦତ୍ତ ଅନୁଛେଦ କିମ୍ବା ବାକ୍ୟାଶର ଅବିକଳ ନକଲ ନ ହୋଇ ଯଥାସମ୍ଭବ ନିଜ ଭାଷାରେ ଲେଖା ହେବା ଉଚିତ ।

୩. ଗଦ୍ୟାଶର ପ୍ରଥମ ଚାରିଗୋଟି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟରେ ଆଉ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଶ୍ନର ମୂଲ୍ୟ ଏକ ନମ୍ବର ଏବଂ ପରବର୍ତୀ ତିନୋଟି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦୁଇଟି ବାକ୍ୟରେ ଦେବାକୁ ହେବ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଶ୍ନର ମୂଲ୍ୟ ଦୁଇ ନମ୍ବର ।

୪. କାବ୍ୟଂଶର ପାଞ୍ଚଗୋଟି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟରେ ଦେବାକୁ ହେବ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଶ୍ନର ମୂଲ୍ୟ ଏକ ନମ୍ବର |

5. ପ୍ରଶାବଳୀର ଉତ୍ତର କ୍ରମ ଅନୁସାରେ ରହିବା ଉଚିତ ।

ଉପାୟ :

୧. ଅନୁଚ୍ଛେଦ । କାବ୍ୟଂଶଟିକୁ ସତର୍କତାର ସହିତ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ ।

 9. ଅନୁଚ୍ଛେଦ କିମ୍ବା କାବାଂଶରେ ନିହିତ ଉତ୍ତର ଚିହ୍ନିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।

୩. ପ୍ରଥମେ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ (ରଫ୍) ଉତ୍ତର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ପରେ ଆବଶ୍ୟକ ସଂଶୋଧନ କରିବାକୁ ହେବ ।

୪. ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ଲେଖା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଉତ୍ତର (ରଫ୍)ଟିକୁ କାଟିଦେବେ ।

(କ) ଗଦଂଶ

ଅନୁଛେଦ – ୧

୧୯୩୦ ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର ୧୨ ତାରିଖ, ମାନବଜାତିର ଇତିହାସରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଧାନ ଦିବସ । ଅଦ୍ୟ ଭାରତରେ ଏପରି ଗୋଟିଏ ମହତ୍ କର୍ମାନୁଷ୍ଠାନ କରାଗଲା ଯାହା ବଳରେ ଭାରତର ସୁପ୍ତଶକ୍ତି ଜାଗି ଉଠିଥିଲା ଏବଂ ଭାରତର ଲୁପ୍ତ ଗୌରବରେ ରଶ୍ମିରେଖା ପ୍ରଚଣ୍ଡ ତେଜରେ ପ୍ରତିଭାତ ହୋଇ କୋଟି କୋଟି ଭାରତବାସୀଙ୍କ ହୃଦୟରୁ ପରାଧୀନତାର କାଳିମାକୁ ଚିରକାଳ ନିମିତ୍ତ ଅପସାରିତ କରିବାକୁ ଏକ ନୂତନ ଆଲୋକ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା । ଅଦ୍ୟ ମହାତ୍ମାଗାନ୍ଧି ମନ୍ତ୍ରୀ ବା ସାଧୟେତ୍ ଶରୀରଂ ବା ପାତୟେତ୍ ମନ୍ତ୍ରରେ ଭାରତବାସୀଙ୍କୁ ଦୀକ୍ଷିତ କରି ସାବରମତୀ ଆଶ୍ରମରୁ ସମର ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଭାରତରେ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଆଉ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିବି ନାହିଁ । ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ଆଣି ଫେରିବି ନଚେତ୍ ମୋର ମୃତ ଶରୀରକୁ ସମୁଦ୍ରରେ ଭସାଇଦେବ |’ ଏହି କେତୋଟି ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମହାତ୍ମାଜୀ ଆଶ୍ରମ ତ୍ୟାଗ କରି ଚଲାବେଳର ଦୃଶ୍ୟ କିପରି ମର୍ମସ୍ପର୍ଶୀ ତାହା ନ ଦେଖିଲା ବ୍ୟକ୍ତି ସହଜରେ ଅନୁଭବ କରିପାରିବ ନାହିଁ । ସେହି ଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ସେହି ଦିନର ଘଟଣାବଳୀ ମନେ ପଡ଼ିଲେ ମୋ ମନରେ ସ୍ଵତଃ ରାଜା ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ବନବାସ କଥା ମନେ ପଡ଼େ । ରାଜା ରାମଚନ୍ଦ୍ର ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣକୁ ସାଙ୍ଗରେ ଧରି ଚଉଦ ବର୍ଷ ବନବାସ କରିବା ପାଇଁ ଅଯୋଧ୍ୟା ନଗରୀ ଯେଉଁ ଦିନ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ ସେତେବେଳର ଦୃଶ୍ୟ କିପରି ମର୍ମସ୍ପର୍ଶୀ ହୋଇଥବ ତାହା କଳ୍ପନା କରିହେବ ନାହିଁ । ଅଗଣିତ ନରନାରୀ ହୃଦୟ ଅଧୀର, ଚକ୍ଷୁ ଲୋତକପୂର୍ଣ ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ବନଗମନ କରିବାକୁ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆକୁଳ ପ୍ରାର୍ଥନା କିନ୍ତୁ ଶ୍ରୀରାମଚନ୍ଦ୍ର ଧୀର ଓ ଗମ୍ଭୀର ଭାବରେ ଏସବୁ ଦ୍ବାରା ପ୍ରଭାବିତ ନ ହୋଇ, ହସି ହସି ବନଗମନ କରିଥିଲେ ।

ସାବରମତୀ ଆଶ୍ରମରୁ ମହାତ୍ମାଗାନ୍ଧିଙ୍କର ସମର ଅଭିଯାନ ବେଳର ଦୃଶ୍ୟ ଅତୀତର ସେହି ଘଟଣାକୁ ସ୍ମରଣ କରାଇ ଦେଉଛି । ଦୁଇଦିନ ପୂର୍ବରୁ ସାବରମତୀ ଆଶ୍ରମର ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ୱସ୍ଥ ଗ୍ରାମ, ନଗର ଓ ବନପ୍ରାନ୍ତର ଯେଉଁ ଅପୂର୍ବ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଛି, ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ମୁଁ ଭାଷା ପାଉନାହିଁ । ଯେଉଁଦିନ ମହାତ୍ମାଜୀ ଆଶ୍ରମ ଛାଡ଼ିବେ ସେଦିନ ପୂର୍ବ ରାତ୍ରି, ଆଶ୍ରମ କିମ୍ବା ଆଶ୍ରମ ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ୱସ୍ଥ ଜନପଦରେ ଏପରିକି କୌଣସି କୌଣସି ଜୀବଜନ୍ତୁ ନିଦ୍ରା ଯାଇଛନ୍ତି କି ନାହିଁ ସନ୍ଦେହ । ଅହମଦାବାଦ ସହରର ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ନରନାରୀ ଶୋକାକୁଳ । ସମସ୍ତଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଲୋତକପୂର୍ଣ୍ଣ । ସମସ୍ତେ ମହାରାଜୀଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଛନ୍ତି ଏବଂ ଆକୁଳ ପ୍ରାଣରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛନ୍ତି, “ ବାପୁଜୀ ! ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସଙ୍ଗରେ ଯିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଅ । ତମେ ଯୁଆଡ଼େ ଯିବ ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ତମ ସଙ୍ଗରେ ସିଆଡ଼େ ଯିବୁ । ଯାହା ଆଦେଶ ହେବ ତାହା ପାଳନ କରିବୁ ଏବଂ ସ୍ଵରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରାଣବଳି ଦେବାକୁ କୁଣ୍ଠିତ ହେବୁ ନାହିଁ ।

ମହାତ୍ମାଗାନ୍ଧି ଏ ସମସ୍ତଙ୍କ କାତର ପ୍ରାର୍ଥନା ପ୍ରତି କର୍ଣପାତ ନ କରି ତାହାଙ୍କ ପଛରେ ଯିବାକୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମନାକରିଛନ୍ତି ଏବଂ କହିଛନ୍ତି ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟ ଆସିନାହିଁ । ଯଥା ସମୟରେ ମୁଁ ମୋର ବାଣୀ ଶୁଣାଇଦେବି । ବର୍ତ୍ତମାନ ସମସ୍ତେ ଖଦଡ଼ ପରିଧାନ କରି ବିଦେଶୀ ବସ୍ତ୍ର ବର୍ଜନ କର । ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଦାବି ଦୁର୍ଘମନୀୟ, ଉପାୟ ସାଧୁ ଏବଂ ସହାୟ ଭଗବାନ । ସତ୍ୟାଗ୍ରହୀ ଯଦି ସତ୍ୟ ଓ ଅହିଂସାକୁ ତ୍ୟାଗ ନ କରନ୍ତି ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଜୟ ସୁନିଶ୍ଚିତ ।

ପ୍ରଶ୍ନବଳୀ

୧. ୧ ନମ୍ବର ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନ ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟରେ ଉତ୍ତର ଦିଅ | 

(କ) ୧୯୩୦ ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର ୨୨ ତାରିଖ କାହିଁକି ସ୍ମରଣୀୟ ?

 (ଖ) ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଯୋଧ୍ୟା ତ୍ୟାଗ କ’ଣ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ?

(ଗ) “ ଯାହା ଅଦେଶ ହେବ ତାହା ପାଳନ କରିବୁ” ଏହା କିଏ କାହାକୁ କହିଛନ୍ତି ?

 (ଘ) ମହାତ୍ମାଗାନ୍ଧିଙ୍କ ଅନୁସାରେ ବର୍ତ୍ତମାନର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କ’ଣ ?

୨. ୨ ନମ୍ବର ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନ । ଦୁଇଟି ବାକ୍ୟରେ ଉତ୍ତର ଦିଅ ।

(କ) ମହାତ୍ମାଜୀ ଆଶ୍ରମ ପରିତ୍ୟାଗ କଲାବେଳେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିବା ମନ୍ତ୍ରର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କ’ଣ ? 

(ଖ) ସାବରମତୀ ଆଶ୍ରମ ତ୍ୟାଗ କଲାବେଳେ କେଉଁ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ ?

(ଗ) ମହାତ୍ମାଗାନ୍ଧିଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ତ୍ୟାଗ ଦୃଶ୍ୟ କ’ଣ ସ୍ମରଣ କରାଇ ଦିଏ ?

ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଉତ୍ତର

୧.(କ) ୧୯୩୦ ମସିହା ସ୍ମରଣୀୟ କାରଣ ପରାଧୀନ ଭାରତୀୟମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ସ୍ଵାଧୀନତା ସୁପ୍ତ ଶକ୍ତି ଜାଗ୍ରତ ହେଉଥିଲା ।

 (ଖ) ଦୁଃଖ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସତ୍ତ୍ଵେ ଧୀର ଓ ଗମ୍ଭୀର ଭାବରେ ପରିସ୍ଥିତିର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା ।

(ଗ) ଅହମ୍ମଦାବାଦର ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ନରନାରୀ ବାପୁଜୀଙ୍କୁ କହିଛନ୍ତି |

(ଘ) ବିଦେଶୀ ବସ୍ତ୍ର ବର୍ଜନ କରି ସ୍ଵଦେଶୀବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିବା ବର୍ତ୍ତମାନର ପ୍ରଧାନ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଲି ମହାତ୍ମାଗାନ୍ଧି କହିଛନ୍ତି ।

 ୨. (କ) ଲକ୍ଷ୍ୟ ପଥରେ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଆସିବା ସ୍ଵାଭାବିକ, ତେଣୁ ଜୀବନ ଚାଲିଗଲେ ମଧ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପଥରେ ବିଚ୍ୟୁତି ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।

(ଖ) ସ୍ଵରାଜ୍ୟ ନଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଫେରିବି ନାହିଁ | ସ୍ଵରାଜ୍ୟ ନଚେତ୍ ମୃତ୍ୟୁନେଇ ଫେରିବି ବୋଲି ଗାନ୍ଧିଜୀ କହିଛନ୍ତି ।

 (ଗ) ମହାତ୍ମାଗାନ୍ଧିଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ତ୍ୟାଗ ଦୃଶ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମର୍ମସ୍ପର୍ଶୀ । ଏହା ରାମାୟଣ ବର୍ଣ୍ଣିତ ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚଉଦବର୍ଷ ଅଯୋଧ୍ୟା ତ୍ୟାଗର ଦୃଶ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରାଇଦିଏ ।

ଅନୁଛେଦ – ୨

ଜୀବନ ଚାହେଁ ନୂତନତ୍ଵ । ଠିକ୍ ଏହିଭଳି ସବୁଦିନେ ରହିବାଟାକୁ ଜୀବନ ପସନ୍ଦ କରେ ନାହିଁ । ଆଳସ୍ୟପରାୟଣ ଲୋକର ଜୀବନରେ ନୂତନତ୍ବର ସ୍ଥାନ ନାହିଁ କହିଲେ ଚଳେ । ଯେତେଧନ ସଂପରି ଥୁଲେ ମଧ୍ଯ ଯଦି ନୂତନତା ବିଦାୟ ନେଇଗଲା, ପ୍ରକୃତ ସୁଖ କୁଆଡ଼େ ଉଭାଇଯାଏ । କର୍ଲାଇନ ଯଥାର୍ଥରେ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଆଳସ୍ୟ ଭିତରେ ହିଁ ସ୍ଥାୟୀ ନୈରାଶ୍ୟ ବସା ବାନ୍ଧିଯାଉଥାଏ । ତୁର୍କୀ ଦେଶରେ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ଭିତରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରବାଦ ଅଛି ଯେ, ସଇତାନ୍‌ର ଏଭଳି ଶକ୍ତି ଯେ ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଲୋଭିତ କରି ନିଜ ସାଙ୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଲୋକ ଅଳସୁଆ, ସେ ସଇତାନ୍‌କୁ ପ୍ରଲୋଭନ ଦେଖାଇ ନିଜ ଦେହରେ ଆଣି ରଖୁଦିଏ ।

ଲୋକ ତାହାର ଅଜାଣତରେ ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥରେ ଅଳସୁଆ ହୋଇଯିବାର ଦେଖାଯାଇଛି । ଆଜି ଆଖୁକୁ ଦେଖୁଲା ଭଳି କିଛି ଗୋଟାଏ କାମ ନ କରି ଆସନ୍ତା କାଲି ବା ସପ୍ତାହକ ପରେ ଅନେକ ଭଲ କାମ କରିବି ବୋଲି ଯେଉଁ ଲୋକ ଚିନ୍ତା କରୁଥାଏ ଓ ସେଥ‌ିପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥାଏ, ସେ ଅଜାଣତରେ ଆଳସ୍ୟର ଶିକାର ହୋଇ ଯାଉଛି । ସେହି ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖିବ ଯେ ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥାନକୁ ଯାଉଛନ୍ତି; ଅଥଚ କୌଣସି ଗୋଟାଏ ସ୍ଥାନକୁ କିଛି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖଯାଉ ନାହାନ୍ତି । ବହୁତ ପଢ଼ିଲାଭଳି ହେଉଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ କିଛି ପଢୁନାହାନ୍ତି । ସେହିମାନଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟକରି ଚେଷ୍ଟରଫିଲ୍ଡ କହିଥିଲେ – ଦୁର୍ବଳମନା ଲୋକଙ୍କର ଆଳସ୍ୟ ହେଉଛି ଏକମାତ୍ର ଆଶା । ନିର୍ବୋଧ ଲୋକମାନେ ଆଳସ୍ୟ ଭିତରେ ହିଁ କାମରୁ ଛୁଟି ପାଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଅନୁଭବ କରୁଥା’ନ୍ତି ।

ସକ୍ରେଟିସ୍‌ଙ୍କ ଭାଷାରେ କୁହ ବା ମାର୍କସଙ୍କ ଭାଷାରେ କୁହ – ଗୋଟିଏ କଥା ଅତି ସ୍ପଷ୍ଟ । ଜଣେ ଯଦି କିଛି ନ କରୁଛି, ଆମେ କହୁଛେ ଅଳସୁଆ । କିନ୍ତୁ ଆମେ ଭୁଲିଯାଉଯେ ଜଣେ ଯେତିକି କାମ କରିବାର କଥା, ତାହା ଯଦି ସେ ନକଲା ବା କରିବା ସୁଯୋଗ ନ ପାଇଲା, ସେ ଆଳସ୍ୟରେ ସମୟ କଟାଉଛି ବୋଲି କୁହାଯିବ । ସକ୍ରେଟିସ୍ ତ ଏତେଦୂର କହିଛନ୍ତି – ଜଣେ ଯେଉଁ କାମ କରିଥିଲେ ସମାଜରେ ଅଧ୍ବକ ମଙ୍ଗଳ ହୁଅନ୍ତା, ସେ କାମ କରିବାର ସୁଯୋଗରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ ସେ ଯଦି ଗୋଟିଏ ମାମୁଲି କାମ କରୁଛି ତେବେ ସେ ଜାଣି ବେକାର ବା ଅଳସୁଆ ହୋଇ ବସିଛି । ହେଲିଙ୍କ ଭାଷାରେ କହିବାକୁ ଗଲେ ଆଳସ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଥମେ ଆସେ ସେ ବୁଢ଼ୀଆଣି ସୂତାଭଳି ତୁମ ଦେହରେ ବୁଡ଼ାଇ ହୋଇଯାଏ । ଶେଷକୁ ଦେଖିଲା ବେଳକୁ ତାହା ଜଞ୍ଜିର ଭଳି ଲୁହା ଭଳି ମୋଟା ଓ ଶକ୍ତ ହୋଇ ଗଲାଣି । ସେତେବେଳେ ତାହାର ଜୀବନରୁ ଖସିବା କଷ୍ଟ ହୁଏ । ମନୁଷ୍ୟ ଚାହେଁ, ଅନ୍ୟମାନେ ନ ଜାଣନ୍ତୁ ସେ ଅଭାବ ଭିତରେ ରହିଛି । ତେଣୁ ସେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଲୁଚାଏ। କିନ୍ତୁ ସଂସାରର ବୈଚିତ୍ୟ ହେଉଛି, ଯେ ସେ ନିଜ ଠାରୁ ଆଳସ୍ୟକୁ ଲୁଚାଏ; ଅର୍ଥାତ୍ ଆଳସ୍ୟବଶତଃ ସେ ଗୋଟିଏ କାମ ନ କଲେ ନିଜକୁ ନାନା ଯୁକ୍ତିଦେଇ ବୁଝାଇଦିଏ ଯେ ସେ କାମଟା କରିବା ଦରକାର ନଥିଲା ।

ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜଣେ ଦାର୍ଶନିକ ପଚାରିଲେ – ତୁମେ ଜୀବନକୁ କ’ଣ ପ୍ରକୃତରେ ଭଲଯାଅ ? ଯଦି ଭଲ ପାଉଛ ସମୟ ନଷ୍ଟ କର ନାହିଁ । କାରଣ ସମୟ ବା କାଳର ସମଷ୍ଟି ହିଁ ଜୀବନ । ଯେତିକି ଦରକାର ତାହା ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଶୋଇଲେ ଆୟୁଷ ହାନି ହେଲା ବୋଲି ବୁଝିବାକୁ ହେବ । କାରଣ ପୁଣି ଥରେ ଚେତାଇ ଦେଉଛି ଯେ ଆୟୁଷଟା ହେଉଛି କାଳର ସମଷ୍ଟି | ଆଳସ୍ୟ ଭିତରେ ବୁଡ଼ିରହିବା ଓ ନିଜକୁ ତିଳତିଳକରି ମାରିବା ଏକା କଥା । ଜଣେ ଧର୍ମପରାୟଣ ଲୋକ ଥରେ କହିଥିଲେ – ଭଗବାନ୍ ଓ ସଇତାନ୍ ପୃଥ‌ିବୀକୁ ଆସିଲେ ଶିଷ୍ୟ ବାଛିବା ପାଇଁ । ଯେଉଁମାନେ କାଠ କାଟୁଥିଲେ, ଜାଲ ବୁଣୁଥିଲେ, ହଳ କରୁଥିଲେ ସେଇମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଭଗବାନ୍, ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ ବାଛିନେଲେ । କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ କିଛି ନ କରି ଅଳସୁଆ ହୋଇ ବସିଥିଲେ, ସଇତାନ୍ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ହିଁ ତାହାର ଶିଷ୍ୟ ବାଛିଲା ।

ପ୍ରଶ୍ନବଳୀ

(ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ନିଜ ଭାଷାରେ ଦିଅ)

୧. ଏକ ନମ୍ବର ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନ : ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟରେ ଉତ୍ତର ଲେଖ । 

(କ) ଅଳସୁଆ ଲୋକ କାହାକୁ ପ୍ରଲୋଭନ ଦେଖାଇ କେଉଁଠାରେ ରଖେ ?

 (ଖ) ନିର୍ବୋଧ ଲୋକମାନେ କ’ଣ ଅନୁଭବ କରୁଥାନ୍ତି ? 

(ଗ) ଜୀବନକୁ ପ୍ରକୃତ ଭଲ ପାଇବାର ଅର୍ଥ କ’ଣ ? 

(ଘ) କେଉଁମାନଙ୍କୁ ଭଗବାନ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ବାଛି ନେଲେ ?

9. ଦୁଇ ନମ୍ବର ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନ : ଦୁଇଟି ବାକ୍ୟରେ ଉତ୍ତର ଲେଖ ।

(କ) ତୁର୍କୀ ଦେଶର ସାଧାରଣ ଲୋକେ କେଉଁ କଥାକୁ ପ୍ରବାଦ ରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ?

 (ଖ) କେଉଁ ଚିନ୍ତା ମଣିଷକୁ ତା’ ଅଜାଣତରେ ଆଳସ୍ୟର ଶିକାର କରେ ?

(ଗ) ମଣିଷ କାହାକୁ ଓ କାହିଁକି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଲୁଚାଏ ?

ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଉତ୍ତର

୧. (କ) ଅଳସୁଆ ଲୋକ ସଇତାନ୍‌କୁ ନାନାଦି ଲୋଭ ଦେଖାଇ ନିଜ ଦେହରେ ରଖୁଥାଏ ।

(ଖ) ବୋଧଜ୍ଞାନ ନଥିବା ଲୋକମାନେ ଆଳସ୍ୟ ଭିତରେ ବୁଡ଼ିରହି କାମରୁ ଛୁଟି ପାଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଅନୁଭବ କରୁଥାନ୍ତି ।

 (ଗ)  ଜୀବନକୁ ଭଲପାଇବାର ଅର୍ଥ ସମୟକୁ ନଷ୍ଟ ନ କରିବା ।

(ଘ) ଯିଏ ସବୁ କାଠ କାଟୁଥିଲେ, ଜାଲ ବୁଣୁଥିଲେ, ହଳ କରୁଥିଲେ ସେଇମାନଙ୍କୁ ଭଗବାନ୍ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ ବାଛିନେଲେ ।

 ୨. (କ) ତୁର୍କୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରବାଦ ଅଛି, ସଇତାନ୍‌ର ଶକ୍ତି ପାଖରେ ସମସ୍ତେ ବଶୀଭୂତ ହୁଅନ୍ତି । ଯେଉଁ ଲୋକ ଅଳସୁଆ ସେ ସଇତାନ୍‌କୁ ଲୋଭ ଦେଖାଇ ନିଜ ଦେହରେ ରଖେ ।

(ଖ) ଆଜିର କାମକୁ ଆଜି ନ ସାରି ଆସନ୍ତା କାଲି ବା ସପ୍ତାହକ ପରେ ଅନେକ ଭଲ କାମ କରିବ ବୋଲି ଯିଏ ଚିନ୍ତା କରିଥାଏ, ସିଏ ଅଜାଣତରେ ଆଳସ୍ୟର ଶିକାର ହେଉଥାଏ ।

(ଗ) ମଣିଷ ଚାହେଁ ନାହିଁ ଅନ୍ୟମାନେ ତା’ର ଅଭାବ କଥାକୁ ନ ଜାଣନ୍ତୁ । ତେଣୁ ସେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଲୁଚାଇ ରଖେ ।

ଅନୁଛେଦ – ୩

ସ୍ଵାଧୀନତା ହାସଲ କରିବା ଦିନରୁ ଏଇ କେତେ ବର୍ଷଧରି ଆମେ ଆମ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ରାଜନୈତିକ ସ୍ଵାଧୀନତା କହିଲେ ଯାହା ବୁଝାଏ ସେତିକି କେବଳ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏ ପୂର୍ବତର ତଥା ମହତ୍ତର ସ୍ଵାଧୀନତା ଅର୍ଜନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଉଦ୍ୟମ କରିଥାଉଁ । ଗାନ୍ଧିଜୀ ଥରେ କହିଥିଲେ “ଦେଶର ଗୋଟିଏ ପ୍ରାନ୍ତର ଅନ୍ୟ ଏକ ପ୍ରାନ୍ତ ଯାଏଁ ମୁଁ ସର୍ବତ୍ର ବୁଲିଛି ଏବଂ ଦେଖୁଛି ଅଗଣିତ ଜ୍ୟୋତିହୀନ ଆଖ୍ ମଣିଷର ଦୟନୀୟ ପ୍ରତିଛବି | ସେମାନେ ଭାରତର ଏସବୁ କୁଡ଼ିଆଘରେ, ଖତ ଗଦା ମଝିରେ ଯେଉଁଦିନ ଅକିଞ୍ଚନ ଲୋକେ ବାସ କରିଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଜ୍ଞାନର ନିର୍ଯ୍ୟାସ କିନ୍ତୁ ଗାଢ଼ତାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ରହିଚି ।

ଏହି ଉକ୍ତିରେ ଗାନ୍ଧିଜୀ ଆମ ଜନସାଧାରଣଙ୍କର ବୈଷୟିକ ଦାରିଦ୍ର୍ୟତା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସଂପଦ କଥା ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି । ଏଇ ବୈଷୟିକ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଅଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଜୀବନରେ ବିଶ୍ଵାସ ଦୃଢ଼ତର କରିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ସବୁମତେ ଉଦ୍ୟମ କରିବାକୁ ପଡିବ ।

ଆମ ଦୀନଜନତାର ଅବସ୍ଥା ଆମ ଦେଶର ଅବସ୍ଥାର ପ୍ରତୀକ । ସେମାନେ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଆନ୍ତି ତାହା ଶରୀରର ପୁଷ୍ଟିସାଧନରେ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ । ତେଣୁ ସହଜରେ ସେମାନେ ରୋଗ କବଳରେ ପଡ଼ନ୍ତି । ଦରିଦ୍ର ଓ ନିରାଶ୍ରୟ ଲୋକ ଯେଭଳି ଭାବରେ ଜୀବନ ଅତିବାହିତ କରନ୍ତି ତାହା ମଣିଷ ଉପଯୋଗୀ ନୁହେଁ । ଅତଏବ ଖାଦ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆଶ୍ରୟ ଆମ ଲୋକଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଓ ପ୍ରଧାନ ଆବଶ୍ୟକତା ।

ଯୋଜନାକୃତ ଅର୍ଥନୈତିକ ଉନ୍ନୟନ ଦ୍ବାରା ଆମେ ଜନସାଧାରଣଙ୍କର ଏବଂ ଶିଳ୍ପ ଏବଂ ରପ୍ତାନୀ ବାଣିଜ୍ୟର ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କୃଷି ଉତ୍ପାଦନ ବୃଦ୍ଧି କରିବାପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରୁଥାଉଁ । ଏଇ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ବୟନ ଶିଳ୍ପର ପ୍ରସାର ହେବ; ଲୋକଙ୍କୁ ଉଚିତ ମୂଲ୍ୟରେ ବସ୍ତ୍ର ମିଳିପାରିବ । ଗୃହ ନିର୍ମାଣ ଯୋଜନାମାନ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରି ସ୍ଵଳ୍ପ ବେତନ ଭୋଗୀ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବାସଗୃହ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯିବ ।

ଯୋଜନାଗୁଡ଼ିକ ଯେତେ ପରିମାଣରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବାର କଥା, ବହୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତାହା ହୋଇ ନ ପାରିବାର ପ୍ରଧାନ କାରଣ ହେଉଚି, ଏ ପ୍ରକାର ଜାତୀୟ ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ ଥିବା କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କର ଭାବଗତ ଆନ୍ତରିକତାର ଅଭାବ । ସରକାରୀ କ୍ଷେତ୍ରରେ ହେଉ କି ଅନ୍ୟତ୍ର ହେଉ ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଏ ପ୍ରକାର ଦାୟିତ୍ବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ଏଠି ଜାତୀୟ ଅଭିମାନ ଜାଗ୍ରତ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ।

ପ୍ରଶ୍ନବଳୀ

(ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ନିଜ ଭାଷାରେ ଦିଅ)

୧. ଏକ ନମ୍ବର ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନ : ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟରେ ଉତ୍ତର ଲେଖ ।

(କ) ଆମେ କେଉଁ ସ୍ଵାଧୀନତା ଅର୍ଜନ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରିଥାଉ ?

(ଖ) ଆମେ ଜନସାଧାରଣଙ୍କର କେଉଁ ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉଦ୍ୟମ କରିଥାଉ ?

(ଗ) ଗୃହନିର୍ମାଣ ଯୋଜନା କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେଲେ କ’ଣ ହେବ ?

(ଘ) ଯୋଜନାଗୁଡ଼ିକର ଯେତେ ପରିମାଣରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବା କଥା ନ ହୋଇପାରିବାରର ପ୍ରଧାନ କାରଣ କ’ଣ ? 

9. ଦୁଇ ନମ୍ବର ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନ : ଦୁଇଟି ବାକ୍ୟରେ ଉତ୍ତର ଲେଖ ।

(କ) ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଭାରତର ସ୍ବରୂପ କ’ଣ ଥିଲା ?

(ଖ) ବୈଷୟିକ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ କିପରି ଦୂର କରାଯାଇପାରିବ ?

(ଗ) ଭାରତୀୟମାନଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଓ ପ୍ରଧାନ ଆବଶ୍ୟକତା କ’ଣ ?

ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଉତ୍ତର

୧. (କ) ଏକ ପୂର୍ଣାଙ୍ଗ ତଥା ମହତ୍ତର ସ୍ଵାଧୀନତା ହାସଲ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରିଥାଉ ।

 (ଖ) ଆର୍ଥୀକ ଉନ୍ନତି ଦ୍ଵାରା ଜନସାଧାରଣଙ୍କର ଏବଂ ଶିଳ୍ପ ଓ ରପ୍ତାନୀ ବାଣିଜ୍ୟର ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ କୃଷି ଉତ୍ପାଦନ ବୃଦ୍ଧି କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରିଥାଉ ।

(ଗ) ଗୃହ ନିର୍ମାଣ ଯୋଜନାମାନ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେଲେ ସ୍ଵଳ୍ପ ବେତନଭୋଗୀ କର୍ମଚାରୀମାନେ ବାସଗୃହ ପାଇପାରିବେ । (ଘ) ଯୋଜନାଗୁଡ଼ିକ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପରିମାଣରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ନ ହେବା ତା’ର ଏକମାତ୍ର କାରଣ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କର ଆନ୍ତରିକତାର ଅଭାବ।

୨. (କ) ଭାରତର ଗୋଟିଏ ପ୍ରାନ୍ତରୁ ଆଉ ଏକ ପ୍ରାନ୍ତଯାଏ ଅଗଣିତ ଜ୍ୟୋତିହୀନ ଆଖୁ, ମଣିଷର ଦୟନୀୟ ପ୍ରତିଛବି । କେଉଁଠି କୁଡ଼ିଆ ଘର ତ ଆଉ କେଉଁଠି ଖତ ଗଦା ମଝିରେ ଦୀନ ଅକିଞ୍ଚନଙ୍କ ବାସ ।

(ଖ) ବୈଷୟିକ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସବୁମତେ ଉଦ୍ୟମ କରିବାକୁ ହେବ । ଉପଯୋଗୀ ଖାଦ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ବାସଗୃହ ଯୋଗାଇ ଦେଲେ ବୈଷୟିକ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଦୂର ହେବ ।

(ଗ) ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦୀନଜନତାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ପୁଷ୍ଟିହୀନ । ବାସଗୃହ ଅନୁପଯୁକ୍ତ। ଖାଦ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆଶ୍ରୟ ଆମ ଲୋକଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଓ ପ୍ରଧାନ ଆବଶ୍ୟକତା ।

ଅନୁଛେଦ – ୪

ଦେଶ ଛାଡି଼ ଜଣେ ଯଦି ବିଦେଶରେ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ରହିଯାଏ ତେବେ ସେଇ ବିଦେଶଟା ତାଙ୍କର ଦ୍ଵିତୀୟ ଘର ହୋଇଯାଏ । ସବୁ ଅପ୍ରୀତିକର ସ୍ମୃତିକୁ ଭୁଲିବାର ମୋହନ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦର ଚିତ୍ର ହୃଦୟରେ ଧରି ଫେରିଛନ୍ତି । ବିଦାୟକାଳୀନ ସଭାରେ ଭାରତୀୟଙ୍କ ସହିତ ଅନେକ ଇଂରେଜ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ । ବିଦାୟ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନାର ଉତ୍ତର ଦେଇ ଗାନ୍ଧିଜୀ କହିଥିଲେ ‘ ଯଦି ମାତୃଭୂମି ପରେ କେଉଁ ଦେଶ ମୋର ଅଧୂକ ପ୍ରିୟ ପବିତ୍ର ହୋଇଥାଏ ତେବେ ତାହା ହେଉଛି ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକା । ମୁଁ ଦୁଃଖର ସହିତ ଏ ଦେଶ ଛାଡୁଛି, ବର୍ତ୍ତମାନ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକା ଓ ମୋ ଭିତରେ ଯେଉଁ ବ୍ୟବଧାନ ରହିବ ତାହା ବରଂ ମତେ ଏ ଦେଶ ଆଡ଼କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବ । ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର କଲ୍ୟାଣ ଦେଖୁବାକୁ ମୁଁ ସର୍ବଦା ବ୍ୟାକୁଳିତ ହେଉଥବି । ଏଠି ମୋର ଦେଶବାସୀଙ୍କ ଠାରୁ ଯେଉଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ପାଇଛି ଏବଂ ୟୁରୋପୀୟମାନେ ମତେ ଉଦାରଭାବେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଯେଭଳି ଆଗେଇ ଆସିଛନ୍ତି, ତାହା ମୋର ସବୁଦିନେ ସ୍ମରଣ ରହିବ ।’

କହିବା ବାହୁଲ୍ୟ, ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରେ ନୁହେଁ, ପ୍ରାୟ ପନ୍ଦରଟି ସ୍ଥାନରେ ଗାନ୍ଧି ଦା’ଙ୍କ ସହିତ ବିଦାୟ ନେବାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ । ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଅତି ଆନ୍ତରିକ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ମିଳୁଥିଲା । କେତେ ସ୍ଥାନରେ ସେ କହୁଥିଲେ, ଯେଉଁ ଯୁବକମାନେ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପ୍ରାଣ ଦେଇଛନ୍ତି ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଠାରୁ ମହାନ୍ । ଆଠବର୍ଷ ସତ୍ୟାଗ୍ରହ ସଂଗ୍ରାମ ଚାଲିଛି । ଭାରତୀୟମାନେ ସାହସର ସହିତ ଲଢ଼ିଛନ୍ତି । ୟୁରୋପୀୟମାନେ ପଛରେ ପଡ଼ି ନାହାନ୍ତି । ଯାହାହେଉ ଏବେ ଯୁଦ୍ଧ ସରିଲା । ଉଭୟ ପକ୍ଷର କ୍ଷତ ଶୀଘ୍ର ଆରୋଗ୍ୟ ହେଉବୋଲି ସେ କାମନା କରୁଥିଲେ । ତାଙ୍କର କ୍ଲାନ୍ତ ଦେହ ମନ ଦେଶକୁ ଫେରି କିଛିଦିନ ବିଶ୍ରାମ ନେବାକୁ ବ୍ୟାକୁଳ ଥିଲା। ମାତ୍ର ଗୋଖିଲେ ତାଙ୍କୁ ଡକାଇଲେ । ସେତେବେଳେ ଗୋଖଲେ ଲଣ୍ଡନରେ ଅଗତ୍ୟା ଯିବାକୁ ହେବ । ସାଙ୍ଗରେ କ୍ୟାଲେନ୍‌ବାକ୍ ଯାଉଥିବାରୁ ମୋହନ ଆଶ୍ଵସ୍ତ ହେଲେ ।

ଜାହାଜରେ ପଶିବା ପୂର୍ବରୁ ମୋହନ ସ୍ମିସନ ଓ ପୋଲାର୍କଙ୍କ ହାତରେ ସ୍କଙ୍କ ପାଖକୁ ଗୋଟିଏ ଉପହାର ପଠାଇଥିଲେ ତାହା ହେଉଛି ହଳେ ଚପଲ – ଯାହାକୁ ଜେଲ୍‌ରେ ଥିବା ସମୟରେ ମୋହନ ଯତ୍ନର ସହିତ ତିଆରି କରିଥିଲେ । ସ୍କଟ୍ସ ତାଙ୍କ କୃଷି ଫାର୍ମରେ ଖରାଦିନେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ପ୍ରତିଦିନ ଏହି ଚପଲ ପିନ୍ଧି ବୁଲନ୍ତି । ୧୯୩୯ରେ ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କର ସତୁରୀତମ ଜନ୍ମୋତ୍ସବ ସ୍ମାରକୀ ଗ୍ରନ୍ଥ ପ୍ରକାଶ ପାଉଥାଏ। ସେଥ‌ିରେ ଗୋଟିଏ ଲେଖା ଦେବାପାଇଁ ଆୟୋଜକମାନେ ସ୍କଟ୍ସଙ୍କୁ ଉପଲକ୍ଷେ ଗୋଟିଏ  ଅନୁରୋଧ କଲେ । ଏହି ସ୍ମାରକୀରେ ସ୍କଟସ୍ ସମସ୍ତ ତିକ୍ତତା ଭୁଲି ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କ ସଂପର୍କରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଆନ୍ତରିକତା ପୂର୍ଣ କେତୋଟି ଧାଡ଼ି ଲେଖୁଥିଲେ । ସେ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଗୋଟିଏ ପୁରୁଷ ପୂର୍ବେ ମୁଁ ଗାନ୍ଧିଙ୍କ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷେ ଥିଲି | ସ୍କଟ୍ସ ମୁକ୍ତ କଣ୍ଠରେ କହିଥିଲେ, ‘ମହାତ୍ମାଙ୍କ ପରି ମଣିଷ ଆମକୁ ଘଷରା, ତୁଚ୍ଛ ଓ ନିରର୍ଥକ ଜୀବନରୁ ଟାଣି ଆଣନ୍ତି ଏବଂ ସେ ଅକ୍ଲାନ୍ତ ଭାବେ ଦୀନ ଦୁଃଖୀଙ୍କ ସେବାରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାକୁ ଆମକୁ ଅନୁପ୍ରାଣିତ କରନ୍ତି ।’

ପ୍ରଶ୍ନବଳୀ

(ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ନିଜ ଭାଷାରେ ଦିଅ ।)

୧. ଏକ ନମ୍ବର ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନ : ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟରେ ଉତ୍ତର ଲେଖ ।

(କ) ଗାନ୍ଧିଜୀ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର କ’ଣ ଦେଖିବାକୁ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଉଥିଲେ ?

(ଖ) କେଉଁ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଆନ୍ତରିକ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ମିଳିଥିଲା ?

(ଗ) ଗାନ୍ଧିଜୀ କେଉଁ ଦୁଇ ପ୍ରକାର କ୍ଷତ ଶୀଘ୍ର ଆରୋଗ୍ୟ ହେଉ ବୋଲି କାମନା କରିଛନ୍ତି ? (ଘ) କେଉଁମାନେ ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କ ଠାରୁ ମହାନ୍ ?

9. ଦୁଇ ନମ୍ବର ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନ : ଦୁଇଟି ବାକ୍ୟରେ ଉତ୍ତର ଲେଖ ।

(କ) ମୋହନ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାରୁ କ’ଣ ନେଇ ଫେରିଲେ ?

(ଖ) କେଉଁକଥା ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କ ସ୍ମରଣରେ ରହିବ ?

(ଗ) ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କ ସ୍ମାରକୀ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ସ୍କର୍ସ କ’ଣ ଲେଖୁଥିଲେ ?

ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଉତ୍ତର

୧. (କ) ଗାନ୍ଧିଜୀ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର କଲ୍ୟାଣ ଦେଖିବା ପାଇଁ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଉଥିଲେ ।

(ଖ) ଗାନ୍ଧି ଓ ବା’ ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଆନ୍ତରିକ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ମିଳିଥିଲା।

(ଗ) ଉଭୟ ଭାରତ ଓ ୟୁରୋପ ଦୁଇ ପ୍ରକାର କ୍ଷତ ଶୀଘ୍ର ଲିଭୁ ଗେଲି ଗାନ୍ଧିଜୀ କାମନା କରିଥିଲେ ?

(ଘ) ଯେଉଁ ଯୁବକମାନେ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପ୍ରାଣ ଦେଇଛନ୍ତି ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଠାରୁ ମହାନ୍ ବୋଲି ଗାନ୍ଧିଜୀ କରିଛନ୍ତି ।

 ୨.(କ) ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାରୁ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦର ଚିତ୍ର ହୃଦୟରେ ଧରି ଫେରିଲେ । ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦ୍ଵିତୀୟ ଘର ବୋଲି ଧରିଥିଲେ ।

(ଖ) ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଫ୍ରିକାବାସୀଙ୍କ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସ୍ମରଣୀୟ । ଇଉରୋପୀୟବାସୀଙ୍କ ଉଦାରଭାବ ମଧ୍ୟ ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କ ସ୍ମରଣୀୟ । 

(ଗ) ସବୁ ତିକ୍ତତାକୁ ଭୁଲି ସ୍କଟ୍ ଲେଖୁଥଲେ, ଗୋଟିଏ ପୁରୁଷ ପୂର୍ବେ ମୁଁ ଗାନ୍ଧିଙ୍କ ଶତୃପକ୍ଷ ଥୁଲି । ମହାତ୍ମାଙ୍କ ପରି ମଣିଷ ଆମକୁ ଘଷରା, ତୁଚ୍ଛ ଓ ନିରର୍ଥକ ଜୀବନରୁ ଟାଣି ଆଣନ୍ତି ଏବଂ ସେ ଅକ୍ଲାନ୍ତ ଭାବେ ଦୀନଦୁଃଖଙ୍କ ସେବାରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାକୁ ଆମକୁ ଅନୁପ୍ରାଣୀତ କରନ୍ତି |

ଅନୁଛେଦ – ୫

ସାହିତ୍ୟ ଜାତୀୟ ଜୀବନର ମାନ ମନ୍ଦିର; ଜାତୀୟ ଜୀବନର ପରିମାପକ । ଯେବେ ଜାତୀୟ-ଜୀବନର ଉନ୍ନତିର ପରିମାଣ ସ୍ଥିର କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛାକର, ଜାତୀୟ ଜୀବନର ଗତି ନିରୂପଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛାକର, ତେବେ ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିପାତକର; ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟର ପୃଷ୍ଠା ଉଦ୍‌ଘାଟନ କର; ତୁମ୍ଭ ମନରୁ ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ ଦୂରହେବ । ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ଜାତିର ଅବସ୍ଥା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଧାରଣା କରିବାକୁ ହେଲେ ତାହା ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟରୁ ସ୍ଵଚ୍ଛ ରୂପେ ମିଳିବ। କିଏ କେଉଁ ଦେଶରୁ କେଉଁ ଅମୂଲ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ବୋହି ଆଣିଛନ୍ତି, କିଏ କେଉଁ ସମୁଦ୍ରରେ ନିମଗ୍ନ ହୋଇ କି କି ରତ୍ନ ସଂଗ୍ରହ କରି ପାରିଛନ୍ତି, ତାହା ସମସ୍ତ ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟ ମନ୍ଦିରରେ ସଂଚିତ ଓ ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇଅଛି । ଏ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅଧୂକ କହିବା ଅନାବଶ୍ୟକ । 

ମୋହର ପ୍ରାଣରେ ଏହି ଭାବ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଉଦିତ ହୋଇଥିଲା । ତାହା ସଂକ୍ଷେପରେ ଏଠାରେ କହିଲି । କି ଭାବରେ ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟର ଗଠନ ହୋଇଥାଏ, ତାହା ବର୍ତ୍ତମାନ କିଞ୍ଚିତ ଆଲୋଚନା କରିବା । ସମୟ ବିଶେଷରେ ଜାତି ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବଳ ଆକାଙ୍‌କ୍ଷା, ଉଦ୍ଦୀପନା, ଆଶା ଓ ଅନୁରାଗ ଜାତୀୟ ଜୀବନରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକରେ । ଜାତି ମଧ୍ୟରେ ଏହି ପ୍ରବଳ ଭାବ ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟ ଗଠନର ବିଶେଷ ଅନୁକୂଳ ଅବସ୍ଥା ଇତିହାସ ଆଲୋଚନା କଲେ ଦେଖପାରିବ ଯେ, ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ସମୟରେ ଜାତି ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ପ୍ରବଳ ଆକାଙ୍‌କ୍ଷା ପ୍ରବେଶ କରି ଜାତୀୟ ଜୀବନ ଓ ତାହା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ସାହିତ୍ୟକୁ ଗଠନ କରି ଦେଇଛି । ଏ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ଭ ଯେଉଁ ଜାତି ମଧ୍ୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ସେ ଜାତି ପରମ ସୌଭାଗ୍ୟବାନ୍ ବୋଲି କହିବାକୁ ହେବ । ଗୋଟିଏ ଆକାଙ୍‌କ୍ଷା ଏକ ସ୍ଥାନରୁ ବାହାରି ଦାବାଗ୍ନି ସଦୃଶ ଦେଶଯାକ ବ୍ୟାପିଯାଏ ଏବଂ ଭାଷା ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନ୍ତ ମୂର୍ତି ପରି ଗ୍ରହଣ କରି ସାହିତ୍ୟ ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ | ସାମୟିକ ଉଦ୍ଦୀପନାରୁ ଏହାର ଜନ୍ମ ସତ୍ୟ; ମାତ୍ର ଏହା ଯୁଗେ ଯୁଗେ ମାନବ ପ୍ରାଣକୁ ସଜୀବିତ ଓ ଉଦ୍ଦୀପିକ କରେ । ଯେତେବେଳେ ଜାତିର ପ୍ରାଣ ଅବସନ୍ନ ଭାବରେ ରହିଥାଏ, ଯେତେବେଳେ ସାହିତ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର ନିତାନ୍ତ ଅନୁର୍ବର ହୋଇପଡ଼େ, ସେତେବେଳେ ଜାତୀୟ ଜୀବନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଯେଉଁମାନେ ଭାବନ୍ତି, ନୂତନ ସାହିତ୍ୟ ଗଠନ କରିବାକୁ ଯେଉଁମାନେ ବାଞ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର କଠୋର ସାଧନା କରିବା ଉଚିତ । ମହାତ୍ମା ଇମରସନ୍ ଏକ ସ୍ଥାନରେ କହିଛନ୍ତି, “ଯେତେବେଳେ ଜାତି ଜୀବନରେ ଓ ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟରେ ଅବସାନ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥାଏ, ସେତେବେଳେ ଉନ୍ନତ ଜାତିର ଓ ଉନ୍ନତ ଯୁଗର ସାହିତ୍ୟ ଆଲୋଚନା ତହିଁର ପ୍ରଧାନ ଔଷଧ । ଏହା ଉପରେ ଅଧ‌ିକ କଥା କରିବା ଅନାବଶ୍ୟକ । ମୋର ଏତିକି ନିବେଦନ ଯେ, ଯେଉଁ ପ୍ରକାର ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟ ଗଠିତ ହେଲେ ତାହା ଘରେ ଘରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଜାତୀୟ ଜୀବନକୁ ଏକ ଛାଞ୍ଚରେ ଢାଳି ପଦାରେ ଠିଆକରେ, ସାହିତ୍ୟ ସେବକମାନଙ୍କର ତହିଁ ପ୍ରତି ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖ୍ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସର୍ବଦା ସମ୍ମୁଖରେ ରଖ୍ ଲେଖନୀ ଚାଳନା କରିବା ଶ୍ରେୟ ।

ପ୍ରଶ୍ନବଳୀ

(ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ନିଜ ଭାଷାରେ ଦିଅ)

୧. ଏକ ନମ୍ବର ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନ : ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟରେ ଉତ୍ତର ଦିଅ । 

(କ) ସାହିତ୍ୟକୁ ଜାତୀୟ ଜୀବନର କ’ଣ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି ?

(ଖ) କେତେବେଳେ ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟ ଗଠିତ ହୁଏ ?

 କ’ଣ ଜୀବନ୍ତ ମୂର୍ତ୍ତି ପରିଗ୍ରହଣ କରି ସାହିତ୍ୟରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ ?

 (ଘ) କେଉଁମାନେ କଠୋର ସାଧନା କରିବା ଉଚିତ ?

9. ଦୁଇ ନମ୍ବର ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନ : ଦୁଇଟି ବାକ୍ୟରେ ଉତ୍ତର ଦିଅ । 

(କ) ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିପାତର ଆବଶ୍ୟକତା କ’ଣ ?

(ଖ) କେତେବେଳେ ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ?

(ଗ) ସାହିତ୍ୟ ସେବକମାନଙ୍କର ଆଦର୍ଶ କ’ଣ ହେବା ଉଚିତ ?

ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଉତ୍ତର

୧. (କ) ସାହିତ୍ୟକୁ ଜାତୀୟ ଜୀବନର ମାନ ମନ୍ଦିର ଓ ପରିମାପକ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି ।

(ଖ) ସମୟ ବିଶେଷରେ ଯେତେବେଳେ ଜାତି ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବଳ ଆକାଂକ୍ଷା, ଉଦ୍ଦୀପନା, ଆଶା ଓ ଅନୁରାଗ ଜାତୀୟ ଜୀବନରେ ପ୍ରବେଶ କରେ ସେତେବେଳେ ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟ ଗଠିତ ହୁଏ ।

(ଗ) ଗୋଟିଏ ଆକାଂକ୍ଷା ଏକ ସ୍ଥାନରୁ ବାହାରି ଦାବାଗ୍ନି ସଦୃଶ ଦେଶଯାକ ବ୍ୟାପିଯାଏ ଏବଂ ଭାଷା ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନ୍ତ ମୂର୍ତ୍ତି ପରିଗ୍ରହଣ କରି ସାହିତ୍ୟ ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।

(ଘ) ଜାତୀୟ ଜୀବନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଯେଉଁମାନେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ନୂତନ ସାହିତ୍ୟ ଗଠନ କରିବାକୁ ଯେଉଁମାନେ ବାଞ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର କଠୋର ସାଧନା କରିବା ଉଚିତ ।

୨. (କ) ଜାତୀୟ ଜୀବନର ଉନ୍ନତିର ପରିମାଣ ସ୍ଥିର କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛାକରେ ଜାତୀୟ ଜୀବନର ଗତି ନିରୂପଣ କରିବାକୁ ଇଛାକରେ, ତେବେ ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିପାତ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ।

(ଖ) ସମୟ ବିଶେଷରେ ଯେତେବେଳେ ଜାତି ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ବାର ଆଶା, ଉଦ୍ଦୀପନା, ଆକାଙ୍‌କ୍ଷା ଓ ଅନୁରାଗ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ; ସେତେବେଳେ ଜାତୀୟ ଜୀବନରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ।

(ଗ) ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ସର୍ବଜନାଦୃତ ହୋଇ ଜାତୀୟଜୀବନକୁ ଏକ ଛାଞ୍ଚରେ ଢାଳି ପଦାରେ ଠିଆ କରିବ, ସାହିତ୍ୟ ସେବକମାନେ ଏ ଦିଗରେ ଏକ ଲକ୍ଷ୍ୟ ‘ରଖ୍ କାର୍ଯ୍ୟ’ କରିବା ଉଚିତ ।

ଅନୁଚ୍ଛେଦ – ୬

ଅଗଷ୍ଟ ପନ୍ଦରରେ ଆଜି ମନେପଡ଼େ ନୃଶଂସ ଜେନେରାଲ ଡାୟାର। ଜାଲିୱାନାବାଗ୍‌ରେ ଆଜି ଯେଉଁ ନଭଶ୍ଚୁମ୍ବୀ ସ୍ମରଣ ସ୍ତମ୍ଭ ଠିଆ ହୋଇଛି, ଠିକ୍ ସେଇଠି ମଶାମାଛି ପରି ମଣିଷକୁ ମାରିଥିଲା ଜେନେରାଲ ଡାୟାର । ପୁଣି କେତେବର୍ଷ ପରେ ୧୯୪୨ରେ ଭାରତୀୟ ଜନତା ଉପରେ ବ୍ରିଟିଶ୍ ସରକାରଙ୍କର ଗୁଳି ଚାଲିଲା ପାଞ୍ଚଶହ ଅଠତିରିଶ ଥର । ମରିଥିଲେ ଏକ ହଜାର ଅଠାଇଶି, ଆହତ ହେଲେ ବତିଶି ଶହ; ତା’ ଛଡ଼ା ଜେଲ-ଜୋରିମାନା, ମାଡ଼, ଗାଳି, ଅତ୍ୟାଚାରର ସୀମା ରହିଲା ନାହିଁ । ଏବେ ପୁଣି ମନେ ପଡ଼ନ୍ତି ପଣ୍ଡିତ ନେହେରୁ । ପଞ୍ଜାବର କେଉଁ ଏକ ଅନାମଧେୟ ନାଭା ଜେଲରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ହେଲା ଦାରୁଣ ଅତ୍ୟାଚାର । ନିରନ୍ଧ୍ର ନିଭୃତ କୋଠରି; ମଶା, ମାଛି ମୂଷାମାନଙ୍କ ଉପଦ୍ରବ । କୋଟିପତି ମୋତିଲାଲଙ୍କ ପୁଅ ଜବାହର, ହାରୋ-ଏଟନର ରାଜକୁମାର ଜବାହର, କାହାଣୀ ପରି ଲାଗେ ନାଭା ଜେଲରେ ଶୟନ; ମୁହଁ ଉପରେ ମଶାମାନଙ୍କର ବେହରଣ । ଶୋଇବା ନ ହେଲେ ଉଠିବସି ଭାରତର ଭବିଷ୍ୟତ କଥା ଭାବିଲେ ଅମୃତ ପୁତ୍ର ଜବାହର । ବହୁବାର ଜେଲ ଜୋରିମାନାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ ଆଧୁନିକ ଭାରତର ଭାଗ୍ୟବିଧାତା ବ୍ରିଟିଶ ଜଜମାନଙ୍କୁ ଯାହା ଶୁଣାଇଥିଲେ, ମନେପଡ଼ିଲେ ଅନ୍ତର ଆଜି ଗୌରବରେ ଭରିଯାଏ । ଥରେ କଚେରିରେ ତାଙ୍କ ବିଚାର ଚାଲିଥିଲା ବେଳେ ଜଣେ ଜଜଙ୍କୁ ସେ ଶୁଣାଇ ଥିଲେ – ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମରେ ଭାରତର ସେବା କରିବାଠୁଁ ବଳି ସୌଭାଗ୍ୟ ଆଉ କିଛି ହୋଇପାରେନା । ତା’ ଛଡ଼ା ମହାତ୍ମାଗାନ୍ଧିଙ୍କ ପରି ନେତାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ କାମ କରିବା ଏକ ପରମ ସୌଭାଗ୍ୟ । ଦେଶରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଵାଧୀନତା ପାଇଁ ଲଢ଼ୁ ଲଢ଼ୁ ଦେଶ ପାଇଁ ଆତ୍ମବଳୀ ଦେବାଠାରୁ ଅଧିକ ଗୌରବ ଆଉ ମଣିଷର କ’ଣ ଥାଇପାରେ ?’ ଆଜି ଏ ସବୁ ଇତିହାସ ଯେଉଁମାନେ ମୁହାଁମୁହିଁ ଠିଆହୋଇ ରକ୍ତମାଂସର ଶରୀର ନେଇ ଏ ସବୁ ସହ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଏବେ ଇତିହାସର କଥାବସ୍ତୁ । ସେହିମାନଙ୍କ ଚରମ ତ୍ୟାଗର ମୂଲ୍ୟ ସେ ଏହି ଦେଶକୁ ବହି ଆଣିଥିଲେ ସ୍ଵାଧୀନତାର ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଆଲୋକ ।

ଯେଉଁମାନେ ସ୍ଵାଧୀନତା ଆଣିଥିଲେ; ସେମାନେ ତାଙ୍କ କାମ ସାରିଦେଇ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି । ତାକୁ ମନେ ରଖୁବାର ଦାୟିତ୍ଵ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ବିଶେଷତଃ ଆମ ଯୁବକ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କର । ଯେ କୌଣସି ଦାୟିତ୍ବ ପାଇଁ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର ପ୍ରଜ୍ଞା ଓ ଯୌବନର ଶକ୍ତି ଦରକାର । ଗାନ୍ଧି ଥିଲେ ଏ ଦେଶର ପ୍ରଜ୍ଞା ଓ ନେହେରୁ ଥିଲେ ଯୌବନର ପ୍ରତୀକ ସାହସ ଓ ଶକ୍ତି । ସେହି ମହାପୁରୁଷମାନେ ଏ ଦେଶର ଯେଉଁ ଦୃଢ଼ ଭିଭିସ୍ଥାପନ କରିପାରିଛନ୍ତି, ତାକୁଇ ରକ୍ଷା କରିବା ବର୍ତ୍ତମାନ ଜାତିର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ । ଜାତି ଯୁବକମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଉପରେ ବେଶି ନିର୍ଭର କରୁଥିବାରୁ ଯୁବକମାନେ ହିଁ ଏହି ମୁହୂର୍ଭରେ ସବୁଠୁ ବେଶି ଜାଗ୍ରତ ହେବା ଦରକାର। ଜାଗୃତିର ଅର୍ଥ ଅସଂଯତ ଉନ୍ମାଦ ନୁହେଁ, ସଂଯତ କର୍ମବାଦ ।

ପ୍ରଶ୍ନବଳୀ

(ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ନିଜ ଭାଷାରେ ଦିଅ)

୧. ଏକ ନମ୍ବର ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନ : ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟରେ ଉତ୍ତର ଦିଅ ।

(କ) ୧୯୪୨ ମସିହା କାହିଁକି ସ୍ମରଣୀୟ ?

(ଖ) କେଉଁମାନେ ଇତିହାସର କଥାବସ୍ତୁ ?

(ଗ) ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ଵାଧୀନତା ରକ୍ଷା କରିବାର ଦାୟିତ୍ଵ କାହାର ?

(ଘ) ଯେ କୌଣସି ଦାୟିତ୍ବ ପାଇଁ କାହା ପ୍ରଜ୍ଞା ଓ କାହାର ଶକ୍ତି ଦରକାର ?

9. ଦୁଇ ନମ୍ବର ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନ : ଦୁଇଟି ବାକ୍ୟରେ ଉତ୍ତର ଦିଅ |

(କ) ଜାଲିୱାନାୱାଲାବାଗ୍ କାହିଁକି ମନେପଡ଼େ ?

(ଖ) ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀଙ୍କ ଉପରେ କିପରି ଅତ୍ୟାଚାର କରାଯାଉଥିଲା ?

(ଗ) ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କର କ’ଣ ରକ୍ଷା କରିବା ଜାତିର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ?

ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଉତ୍ତର

୧.(କ) ୧୯୪୨ରେ ବ୍ରିଟିଶ ସରକାର ଭାରତୀୟ ଜନତା ଉପରେ ପାଞ୍ଚଶହ ଅଠତିରିଶଥର ଗୁଳିବିଦ୍ଧ କରି, ହଜାରେ ଅଠାଇଶ ମୃତ୍ୟୁ, ବତିଶ ଶହ ଆହତ ଓ ଜେଲ୍ ଜୋରିମାନା ଯୋଗୁଁ ସ୍ମରଣୀୟ ।

(ଖ) ଯେଉଁମାନେ ମୁହାଁମୁହିଁ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହି ରକ୍ତମାଂସ ଶରୀରକୁ ନେଇ ସହ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଇତିହାସର କଥାବସ୍ତୁ । 

ସ୍ଵାଧୀନତା ରକ୍ଷା କରିବାର ଦାୟିତ୍ଵ ଆମ୍ଭର ବା ଆମ ଯୁବକବାବୁମାନଙ୍କର ।

(ଘ) ଯେ କୌଣସି ଦାୟିତ୍ବପାଇଁ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର ପ୍ରଜ୍ଞା ଓ ଯୌବନର ଶକ୍ତି ଦରକାର ।

୨.(କ) ମଣିଷକୁ ମଶାମାଛି ପରି ମାରିଥିଲେ ଜେନେରାଲ ଡାୟାର । ୧୯୪୨ରେ ବ୍ରିଟିଶ ସରକାର ପାଞ୍ଚ ଶହ ଅଠତିରିଶ ଥର ଗୁଳିରେ ମୃତ୍ୟୁ ସଂଖ୍ୟା ଏକ ହଜାର ଅଠାଇଶ, ବତିଶ ଶହ ଆହତ ହୋଇଥିଲେ । ପୁନଶ୍ଚ ଜେଲ, ଜୋରିମାନା, ମାଡ଼, ଗାଳି ଓ ଅତ୍ୟାଚାର ଘଟଣା ପାଇଁ ଜାଲିଆନାୱାଲା ବାଗ୍ ମନେ ପଡ଼ିଥାଏ ।

(ଖ) ସ୍ଵାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଥିଲେ ପଣ୍ଡିତ ନେହେରୁ । ପଞ୍ଜାବର ନାଭା ଜେଲ୍‌ରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ମର୍ମାହତ ଅତ୍ୟାଚାର, ଯେଉଁଠି ମୂଷା, ମଶା ଓ ମାଛିଙ୍କର ଉତ୍ପାଦନ ସଂଗ୍ରାମୀମାନଙ୍କୁ ସେଇଠି ଶୋଇବାକୁ ପଡୁଥିଲା ।

(ଗ) ଗାନ୍ଧି ଓ ନେହେରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଯୌବନରେ ପ୍ରତୀକ ସାହସ ଓ ଶକ୍ତି । ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଦୃଢ଼ ଭିଭିକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ହେଉଛି ଜାତିର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ।



(ଖ) ପଦଂଶ

୧. କବିତାଂଶକୁ ପାଠକରି ନିମ୍ନରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରଶ୍ନବଳୀର ଉତ୍ତର ଦିଅ ।

ଏହି କଥାମାନ ବାବୁର ମନେଥବୁ ଧରି 

ବଣିଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ନିଯୋଗ କରିଥୁବୁ 

ପରଦେଶ କଳିକି ଡଗର ବରଜିବୁ 

ସେ ଯାହା କହିବେ ତାହା ବୁଝିବୁଟି ସତ 

ଦଣ୍ଡ ସାମ ଭେଦ ଆଦି କହିବ ସାମନ୍ତ ।

 ଯାହାର କଥାରେ ବହୁଜନ ଆସି ମିଳି

 ଦଳପତି ତାହାକୁ କରିବା ମନେ ଭାଳି । 

ରାଉତର ବରତନ ଦେବୁ ଶେଷ କରି 

ତେବେ ସମରେ ପଶିବେ ହୋଇ ଆଗସରି | 

ମାଗନ୍ତା ଜନକୁ ତୁ ନ କରିବୁ ନିରାଶ 

ତେବେ ସେ କୀରତି ରହଇ ଯେ, ଦଶଦିଶ । 

ଅଲୋଭୀ ମିତ ବାବୁରେ ନିର୍ଲୋଭୀକରଣ 

ଏମାନଙ୍କୁ ଦେଶରେ ତୁ କରିବୁ ବରଣ । 

ଗଡ଼ରେ ଥିବ ଯେହ୍ନେ ସକାଳ ସଜ୍ଞା ବିଧ୍ୱ 

ମତସିଂହ ଜାଣି ଯୋଦ୍ଧା ହେବେ ମହାଯୋଧ୍। 

ଆସ୍ଥାନେ ବସି ବୁଝିବୁ ଯାବତ ବିଧାନେ 

ପତ୍ରକୁ ଘେନି ବିଚାର କରିବୁ ଗୋପନେ ।

ପ୍ରଶ୍ନବଳୀ

(ପ୍ରଶ୍ନର ମୂଲ୍ୟ ୧ ନମ୍ବର । ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟରେ ଉତ୍ତର ଲେଖ ।)

୧. ରାଜା ଦେଶରେ କାହାକୁ ବରଣ କରିବ ?

9. ରାଜା କାହାକୁ ଦଳପତି ନିଯୁକ୍ତ କରିବ ?

୩. ରାଉତକୁ ବର୍ତନଦେଲେ ସେ କଅଣ କରିବ ?

୪. କାହା ସହିତ ରାଜା ଗୋପନରେ ମନ୍ତ୍ରଣା କରିବ ?

୫.ପୂର୍ବର ଆସନ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଡଗରର ଭୂମିକା କ’ଣ ଥିଲା ?

ଆଦର୍ଶ ଉତ୍ତର

୧. ରାଜା ଅଲୋଭୀ ମିତ୍ର ଓ ନିର୍ଲୋଭୀକରଣଙ୍କୁ ବରଣ କରିବ ।

9. ଯାହା କଥାରେ ବହୁତ ଲୋକ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇପାରୁଥୁବେ, ରାଜା ତାକୁ ଦଳପତି ରୂପେ ନିଯୁକ୍ତି ଦେବେ ।

୩. ରାଉତଙ୍କୁ ଠିକ୍ ସମୟରେ ବର୍ଜନ ନ ଦେଲେ, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଗୁଆ ହୋଇ ପଶିବ ନାହିଁ ।

୪. ରାଜା ନିଜର ପାତ୍ର । ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ଗୋପନରେ ମନ୍ତ୍ରଣା କରିବ।

୫. ପୂର୍ବ ଆସନ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଡଗର ବ୍ୟବସ୍ଥାର ବିଶେଷ ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ ଭୂମିକା ଥିଲା। ଡଗର ମୁଖରୁ ରାଜା ପଡ଼ୋଶୀ ଦେଶମାନଙ୍କର ଗତିବିଧୂ ଜାଣିପାରୁଥିଲେ ।



ଅପ୍ରସନ

୪ ଗୋଟି ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଉତ୍ତର ମଧ୍ଯରୁ ସଠିକ୍ ଉତ୍ତରଟିକୁ ଲେଖ ।

(1) ରାଜା ଦେଶରେ କାହାକୁ ବରଣ କରିବେ ?

ଊ. (ଘ) ଅଲୋଭୀ ମିତ୍ର ଓ ନିର୍ଲୋଭୀ

2. ଦଳପତି ନିଯୁକ୍ତ କରିବାର ଯୋଗ୍ୟତା କ’ଣ ?

ଊ. (କ) ଯାହା କଥାରେ ବହୁତ ଲୋକ ଏକତ୍ରିକ ହୋଇପାରୁଥ‌ିବେ ।

3. କାହାକୁ ଠିକ୍ ସମୟରେ ବର୍ଜନ ନ ଦେଲେ, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଗୁଆ ହୋଇ ପଶିବ ନାହିଁ ?

ଊ. (ଖ) ରାଉତ

4.କାହା ସହିତ ରାଜା ଗୋପନରେ ମନ୍ତ୍ରଣା କରିବ ?

 ଉ..(କ) ନିଜର ପାତ୍ର ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ

5.ଡଗର ମୁଖରୁ ରାଜା କ’ଣ ଶୁଣୁଥିଲେ ?

ଉ. (କ) ପଡ଼ୋଶୀ ଦେଶମାନଙ୍କର ଗତିବିଧ

6.ମାଗନ୍ତା ଲୋକଙ୍କୁ ନିରାଶ ନକଲେ କେତେଦିଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୀର୍ତ୍ତି ରହିବ ?

ଊ. (ଘ) ଦଶଦିଗ ।